Madagasikara,
amin’ny halalin’ny tantarany.

Ny fikarohana arkeolojika sy fototarazo dia milaza fa nisy fihaonan’ny mponina avy any Azia Atsimo-Atsinanana sy Afrika Atsinanana. Tokony hovakiana miaraka ny fitantarana eo an-toerana, ny tahiry ary ny arkeolojia, fa tsy ahena ho fiaviana tokana io tantara io.

Eny amoron-dranomasina Atsimo-Andrefan’i Madagasikara, ny Vezo dia mamaritra ny tenany amin’ny fomba fiainana — ny fiompiana amin’ny pirogy misy lay — fa tsy amin’ny fiaviana. Hita eny amoron-dranomasina, eny an-tsena, manodidina ny vokatra maraina izy ireo ; ny fitenin’izy ireo dia karazan-teny malagasy manokana ho an’ny faritra Atsimo-Andrefana.

Tsy hita afa-tsy eto Madagasikara ny maki, ary miankina amin’ny fiarovana ny fonenany ny fahavelomany. Ny fitsidihana tompon’andraikitra dia mitaky halavirana, tsy famahanana na fikasihana azy ary fanarahana ny fitsipiky ny toerana na ny mpitari-dalana eo an-toerana.

Manana karazana baobaba maro tsy fahita any an-kafa i Madagasikara. Tsy haingon-tany fotsiny ireo toerana malaza: tsy maintsy hajaina miaraka amin’ny tompon’andraikitra eo an-toerana ny fidirana, ny fitsipika ary ny fiarovana. Eo akaikin’i Morondava, amoron-tsiraka andrefana, ny Lalambe : roa andro lalana avy any Toliara, tsy fitsidihana fohy avy any Atsimo-Andrefana izany.

Ny lamba no fototry ny akanjo malagasy : lamba efamira ampitondrana eo an-tsorina na fehezina eo am-pitaka. Any amoron-dranomasina andrefana, ny salovana na lambahoany dia misy sary sy ohabolana.

Mankany Antananarivo avy amin’ny kontinanta rehetra, avy eo mankany Toliara : repère azo ampiasaina manavaka ny sidina voalaza sy ny zavatra mila hamarinina amin’ny fotoana handehanana.